Digital Cyprus - User contributions [en]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-08-12T16:37:31Z

Andri Charalambous:

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό με τον οποίο κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου [[Θ.Ο.Κ.]], που εντομεταξύ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και με ελάχιστα λεφτά ενώ έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του [[ΘΟΚ]]. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις. Τις σκηνοθεσίες του χαρακτηρίζουν η χάρη, η φινέτσα και η αγάπη για το παιγνίδι και τη θεατρικότητα.

Μεταξύ άλλων, ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε στην Επίδαυρο αποκλειστικά κωμωδίες, σε πληθωρικές παραστάσεις ευφάνταστων εκδοχών του Αριστοφάνη, βασισμένων σε σε ευρήματα. Πρότεινε, επίσης, τολμηρές αλλά πρόσφορες διασκευές του σπανίως παρουσιαζόμενου Μενάνδρου. Αναφέρουμε ενδεικτικά τη 'Σαμία', μια παράσταση που θεωρήθηκε ως μια από τις σημαντικότερες στιγμές του ΘΟΚ στην Επίδαυρο.

== Θεατρικά έργα που σκηνοθέτησε ==

.1960 Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθρουρ Μίλλερ

.1961 Η παγίδα του Ρομπέρ Τομά

.1961 Ένα σταφύλι στον ήλιο του Λωρήν Χάνσπερυ

.1961 Επιθεωτητής (ΟΘΑΚ)

.1961 Πλούτος του Αριστοφάνη (ΟΘΑΚ)

.1961 Ρόμανωφ και Ιουλιέττα του Πήτερ Ουστίνωφ (ΟΘΑΚ)

.1961 Πυγμαλίων

.1966 Η Πόλη της Λούλας Αναγνωστάκη (Θέατρο από την τηλεόραση)

.1966 Η Τύχη της Μαρούλλας του Δημήτρη Κορομηλά (Θέατρο από την τηλεόραση)

. ; Γιατρός με το στανιό του Μολιέρου (Θέατρο από την τηλεόραση)

. ς Βεγγέρα του Ηλία Καπετανάκη (Θέατρο από την τηλεόραση)

.1967 Η ιστορία του ζωολογικού κήπου του Ε. Άλμπυ (Θέατρο από την τηλεόραση)

.1968 Τρεις άγγελοι των S. και B. Spewack

..1974 Τα δένδρα πεθαίνουν όρθια του Σάντρο Κασόνα (Θέατρο από την τηλεόραση)

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-08-01T13:17:40Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζένη_Γαιτανοπούλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Η Τζένη Γαιτανοπούλου ζει με το σύντροφο της ζωής της, το μεγάλο σκηνοθέτη Εύη Γαβριηλίδη.

__TOC__

==Οι Ρίζες της ==

Γεννήθηκε στα Ιεροσόλυμα το 1938. Με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ ήρθε πρόσφυγας με την οικογένεια της στην Κύπρο.

==Σπουδές ==

Μαθήτευσε στην Αμερικανική Ακαδημία Θηλέων στη Λευκωσία.Αποφοίτησε το 1955.Το 1960 φοίτησε στην Ελληνική Μουσική Ακαδημία του Γιώργου Αρβανιτάκη από την οποία αποφοίτησε με άριστα.

==Η αρχή της καριέρας της ==

Η Τζένη Γαιτανοπούλου συνεργάστηκε αρχικά με το Κυπριακό Ραδιόφωνο και τηλεόραση σε θεατρικά και παιδικά προγράμματα.Από το 1962- 1966 εργάστηκε σαν βασικό στέλεχος στο Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν.

== Συνέχεια της καρίερας της ==

Την περίοδο 1969-1971 ήταν βασικό στέλεχος στο θεατράκι του ΡΙΚ. Το 1975 εντάχθηκε στο δυναμικό του ΘΟΚ για 25 χρόνια. Στο διάστημα αυτό ερμήνευσε σύγχρονο θέατρο μέχρι αρχαίο δράμα. Παράλληλα συμμετείχε και σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα, στο Κρατικό Βορείου Ελλάδας και στο Εθνικό Θέατρο, περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο.

== Διακρίσεις ==

Βραβεύτηκε με το ανώτατο βραβείο Μαρίκας Κοτοπούλη (1993) με το βραβείο ΘΟΚ (1995),με το βραβείο Δώρου Λοίζου, με το βραβείο Τεύκρου Ανθία και με το βραβείο Θεοδόση Πιερίδη. Το 2002 τιμήθηκε από τον Όμιλο Φίλων Θεάτρου για τη συμβολή της στην ανάπτυξη του Κυπριακού Θεάτρου και τέλος το 2005 από το Λαικό Θέατρο Αγλανζιάς.

== Τωρινές ασχολίες ==

Η Τζένη Γαιτανοπούλου κατά διαστήματα ασχολείται με θεατρικά αναλόγια. Μεγάλη της αγάπη είναι τα ζώα και ιδιαίτερα οι γάτες.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-31T12:09:23Z

Andri Charalambous:

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T08:29:54Z

Andri Charalambous: /* ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό με τον οποίο κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου [[Θ.Ο.Κ.]], που εντομεταξύ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και με ελάχιστα λεφτά ενώ έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του [[ΘΟΚ]]. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις. Τις σκηνοθεσίες του χαρακτηρίζουν η χάρη, η φινέτσα και η αγάπη για το παιγνίδι και τη θεατρικότητα.

Μεταξύ άλλων, ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε στην Επίδαυρο αποκλειστικά κωμωδίες, σε πληθωρικές παραστάσεις ευφάνταστων εκδοχών του Αριστοφάνη, βασισμένων σε σε ευρήματα. Πρότεινε, επίσης, τολμηρές αλλά πρόσφορες διασκευές του σπανίως παρουσιαζόμενου Μενάνδρου. Αναφέρουμε ενδεικτικά τη 'Σαμία', μια παράσταση που θεωρήθηκε ως μια από τις σημαντικότερες στιγμές του ΘΟΚ στην Επίδαυρο.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T08:09:21Z

Andri Charalambous: /* Συνέχεια της καρίερας του */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό με τον οποίο κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου [[Θ.Ο.Κ.]], που εντομεταξύ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και με ελάχιστα λεφτά ενώ έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T07:52:45Z

Andri Charalambous: /* Η αρχή της καριέρας του */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό με τον οποίο κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T06:01:57Z

Andri Charalambous: /* Το θεατράκι του ΡΙΚ */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' έγινε ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T05:55:09Z

Andri Charalambous: /* Συνέχεια της καρίερας του */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ο Γαβριηλίδης σκηνοθέτησε οκτώ από τις συνολικά δώδεκα παραγωγές.Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T05:48:46Z

Andri Charalambous: /* Συνέχεια της καρίερας του */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Ο Γαβριηλίδης πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβαιναν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T05:44:39Z

Andri Charalambous: /* Μετέπειτα σπουδές */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, με δάσκαλο τον Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T05:40:56Z

Andri Charalambous: /* Η αρχή της καριέρας του */

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγω αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-29T05:39:01Z

Andri Charalambous:

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάπεντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο Γαβριηλίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στην Αθήνα το 1952, εργάστηκε ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στην Κύπρο και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία στη Βρετανία και στις ΗΠΑ.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Όταν αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Μετά τη σύσταση του, ο Εύης ηγήθηκε του Οργανισμού ως διευθυντής από το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:28:40Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Η Τζένη Γαιτανοπούλου ζει με το σύντροφο της ζωής της, το μεγάλο σκηνοθέτη Εύη Γαβριηλίδη.

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:27:58Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Η Τζένη Γαιτανοπούλου ζει με το σύντροφο της ζωής της, το μεγάλο σκηνοθέτη [[Εύη Γαβριηλίδη]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:26:04Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Η Τζένη Γαιτανοπούλου ζει με το σύντροφο της ζωής της, το μεγάλη ηθοποιό [[Εύη Γαβριηλίδη]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-23T19:20:40Z

Andri Charalambous:

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-23T19:20:08Z

Andri Charalambous:

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actor]] [[Category:Directors]]

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:18:27Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:17:37Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[Category:Actress]

Τζένη Γαϊτανοπούλου

2014-07-23T19:16:36Z

Andri Charalambous:

{{Actress
|name=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|image=Τζενη_Γαιτανοπουλου.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=Βραβεία Θεάτρου ΘΟΚ - Μελίνα Μερκούρη, 2003 Μέγα Βραβείο
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=
|death_place=
|nationality=
|origin=
|citizenship=
|spouse=Εύης Γαβριηλίδης
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=
|profession=Ηθοποιός
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-23T06:59:33Z

Andri Charalambous:

{{Actor
|name=Εύης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καριέρας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρει το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί το θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα τη Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει ένα θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, ως παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών του πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα στην Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνει και ένα με το Δημήτρη Χορν και τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ γινόταν και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν νοικιάσανε το δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και το Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως, επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτό το χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έύης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τον βοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως το [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], το [[Χάρη Παναγιώτου]], το [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν το νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στο [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-23T06:39:55Z

Andri Charalambous: /* Οι Ρίζες του */

{{Actor
|name='Ευης Γαβριηλίδης
|image=Evis_Gavrielidis.jpg
|occupation=
|projects=
|notable_awards=
|birth_date=1929
|birth_place=Πάφος
|death_date=
|death_place=
|nationality=Κύπριος
|origin=Κύπρος
|citizenship=
|spouse=Τζένη Γαϊτανοπούλου
|children=
|residence=Λευκωσία
|studies=Σχολή Κάρολου Κουν της Αθήνας, Goodman College του Σικάγο
|profession=Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μεταφραστής
|website=
|links=
}}


Ο Εύης Γαβριηλίδης, με την πενηντάχρονη θητεία του στο σανίδι, είναι η ζωντανή ιστορία του σύγχρονου κυπριακού θεάτρου. Ζει με τη σύντροφο της ζωής του, τη μεγάλη ηθοποιό [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]].

__TOC__

==Οι Ρίζες του ==

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1929, τη χρονιά που είχε μετατεθεί εκεί ο πατέρας του ως καθηγητής.

==Σπουδές ==

Ο πατέρας του δεν είχε ένσταση όταν του είπε ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. Του συνέστησε βέβαια – και πολύ σωστά – να σπουδάσει και κάτι πιο σίγουρο, μήπως χρειαστεί για να επιβιώσει. Έτσι ξεκίνησε οδοντιατρική στην Αθήνα, παράλληλα με το θέατρο, δίπλα στον Καραντινό. Στα δύο χρόνια πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο, όπου δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ως σερβιτόρος, ταξιθέτης, ακόμα και επιστάτης σε εργοστάσιο αναψυκτικών, για να μαζέψει χρήματα και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Στους έξι μήνες, τον φώναξε ο υπεύθυνος του εργοστασίου και του είπε: «Εύη, φίλε μου, θα σε απολύσω γιατί αντί να προσέχεις τους εργάτες να κάνουν σωστά τη δουλειά, τους μαζεύεις για να κάνετε θέατρο». Γύρισε λοιπόν στην Αθήνα και τέλειωσε τη σχολή του Κουν.

==Η αρχή της καρίερας του ==

Βρήκε αμέσως δουλειά, πρώτα με τον Καρούσο, μετά με τον Αδαμάντιο Λαιμό που κάνανε περιοδείες μέχρι και το Χαρτούμ, περνώντας και από την Κύπρο. Συγκέντρωσε έτσι αρκετά χρήματα, ώστε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ενώ δούλευε στην Κύπρο ως ηθοποιός, δοκίμασε τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία. Ετοιμάζοντας ένα αμερικανικό έργο, το «Βαθιές είναι οι ρίζες», ένιωσε ότι εκφραζότανε καλύτερα στο θέατρο ως σκηνοθέτης. Αισθανόταν πως δεν ήταν τόσο καλός ηθοποιός, είχε πρόβλημα να θυμάται λόγια και λόγο αυτού βασανιζότανε πάρα πολύ. Γι' αυτόν η γοητεία και η χαρά της σκηνοθεσίας ήταν μεγαλύτερη.

==Μετέπειτα σπουδές ==

Με τα λεφτά που είχε μαζέψει από την Κύπρο, πήγε κατ’ αρχήν στο Λονδίνο, σπουδάζοντας εκεί ένα χρόνο και είχε την τύχη να πάρω το βραβείο σκηνοθεσίας εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας κάποιες επαφές του με την Αμερική, γράφτηκε αρχικά σε σχολή σκηνοθεσίας στο Πίτσμπουργκ. Κι ενώ σταμάτησε για μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, βρίσκει εκεί τον θίασο του Λαιμού με τη Ρίκα την Διαλινά, η οποία είχε παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοαμερικανό, που της είχε φτιάξει έναν θεατρικό χώρο στο κέντρο της πόλης, για να δίνει παραστάσεις. Το Πίτσμπουργκ δεν τον είδε ποτέ γιατί άρχισε να δουλεύει μαζί τους ως ηθοποιός το βράδυ, ενώ τα πρωινά παρακολουθούσε μαθήματα σε τρεις σχολές. Σκηνοθεσία τηλεόρασης, από όπου πήρε το δίπλωμα του, παρατηρητής στο Actors Studio, όπου τον πήρε ο Ηλία Καζάν, και μαθήματα σε μια ακόμα υπέροχη δραματική σχολή, παρακολουθώντας όσο περισσότερο θέατρο μπορούσε.
Για να έχει ένα χαρτί επιβεβαίωσης των σπουδών πήγε στο Goodman College στο Σικάγο, από όπου έφυγε με μεταπτυχιακό δίπλωμα σκηνοθεσίας θεάτρου.

== Συνέχεια της καρίερας του ==

Πήγε πρώτα Αθήνα, όπου δούλεψε σαν δάσκαλος σε δραματικές σχολές, σκηνοθέτησε ένα έργο με την Αναλυτή και τον Ρηγόπουλο και είχε την τύχη να κάνω και ένα με τον Δημήτρη Χορν, τον «Κοζάκο». Δούλεψε κάποια χρόνια στην Αθήνα, έχοντας στο μυαλό του πάντα την επιστροφή στην Κύπρο.

Στην Κύπρο, δουλεύοντας στο ΡΙΚ, γνώρισε την Τζένη, που ερχόταν από την Παλαιστίνη σε συγγενείς εδώ και έκανε στο ραδιόφωνο παιδικά προγράμματα και θέατρο.

Εκείνη την περίοδο στο ΡΙΚ έγινε και η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για σύγχρονο θέατρο.
Με μια ομάδα που προερχόταν κυρίως από τη σχολή του Κουν να νοικιάσανε δικό τους χώρο.

Το 1959 πρωτοξεκίνησε τη συνεργασία του ως σκηνοθέτης στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ. Ο διορισμός του στο ΡΙΚ ως σκηνοθέτης της τηλεόρασης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών προγραμμάτων τον έφερε σε επαφή με τον [[Αντρέα Χριστοφίδη]], διευθυντή τότε του ΡΙΚ, και τον Χαρίλαο Παπαδόπουλο, διευθυντή του ραδιοφώνου. Αναπτύχθηκε μια θερμή φιλία, κυρίως επειδή ο Χριστοφίδης ήταν ερωτευμένος με το θέατρο. Με την προτροπή του Έυη και τη δική του δημιουργική αφοσίωση φτιάξανε το θεατράκι του ΡΙΚ. Σε αυτόν τον χώρο το 1969 ξεκινάνε να ανεβάζουνε έργα και περνάνε έτσι δύο δημιουργικότατα χρόνια. Η αρχική ομάδα είχε μέλη τους το Νίκο Χαραλάμπους, [[Δέσποινα Μπεμπεδέλη]], Στέλιο Καυκαρίδη, [[Τζένη Γαϊτανοπούλου]], Ανδρέα Μιχαηλίδη, Ανδρέα Μαραγκό, [[Ανδριανή Μαλένη]], Φώτο Φωτιάδη και λίγο αργότερα δύο Ελλαδίτες, τον Τάκη Βουτέρη και την Κατερίνα Καραγιάννη. Επίσης, βοηθός σκηνοθέτης ήταν ο Τάσος Αναστασίου και υπεύθυνος για τα σκηνικά-κουστούμια ο Στέφανος Αθηαινίτης.

Ανέβηκαν έξι έργα τον κάθε χρόνο, σύνολο 12, εκ των οποίων τα δέκα οπτικογραφήθηκαν για την τηλεόραση και εστάλησαν και στην Ελλάδα, από όπου είχανε πολύ θερμές κριτικές.

Τα έργα αυτά θεωρούνται μέχρι σήμερα πρότυπα, γιατί ο Έυης Γαβριηλίδης ακολούθησε μια σωστή τηλεοπτική γραμματική, που τότε ακόμα στην Ελλάδα δεν την γνώριζαν. Ήταν η γνώση που πήρε στην Αμερική που τονβοήθησε.

== Το θεατράκι του ΡΙΚ ==

Το 1969-71 ιδρύει και ηγείται ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο ''Θεατράκι του Ρ.Ι.Κ.'' που γίνεται ο προάγγελος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (Θ.Ο.Κ.). Το θεατράκι του ΡΙΚ είχε πλαισιωθει και με άλλους ηθοποιούς όπως τον [[Βλαδίμηρο Καυκαρίδη]], τον [[Χάρη Παναγιώτου]], τον [[Θάνο Πετεμερίδη]] και τους νεότερους [[Αντώνη Κατσαρή]], [[Ευτύχιο Πουλαΐδη]], [[Σπύρο Σταυρινίδη]], καθώς επίσης και άλλους ανάλογα με τις ανάγκες των έργων. Όλοι δουλεύανε σκληρά και οι ηθοποιοί με ελάχιστα λεφτά και υποχρέωση έπρεπε να κάνουν επιπλέον και ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις, τα πάντα.

Κάποια στιγμή η πολιτεία, βλέποντας ότι υπήρχε το ανθρώπινο δυναμικό για να συστήσει ένα κρατικό θέατρο, κάλεσε τον Τάκη Μουζενίδη να μελετήσει τη δημιουργία του ΘΟΚ. Όταν συστάθηκε ο ΘΟΚ, το συζητήσαμε με τον Χριστοφίδη, ο οποίος είπε να αφήσουμε τα παιδιά να πλαισιώσουν τον νέο θεατρικό οργανισμό.

== ΘΟΚ: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ==

Διορίστηκε διευθυντής στον [[ΘΟΚ]] το 1975 και η θητεία του κράτησε 13 χρόνια.Παράλληλα με τα διευθυντικά του καθήκοντα σκηνοθέτησε αρκετά έργα, σε κλασικές κυρίως παραστάσεις.

==Πηγές==
*http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=1094&show=Y
*https://www.facebook.com/EvesGabrielides
*http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=89

[[Category:Actors]] [[Category:Directors]]

Εύης Γαβριηλίδης

2014-07-22T18:55:57Z

Andri Charalambous: /* Σπουδές */